سروده ای زیبا از دبیر شیرپور من باب مظلومیت سوادکوه......

شنبه 17 آبان 1393 05:20 ب.ظنویسنده : محمدابراهیم خسروی سرخکلایی

 



سِواد کوه تِه دَشت روهارِ بِِِِِلاره /  تِه جاجای سبزه زار بلاره


تِه سرسبزی وبِلندبِلندِ دارِ بلاره / ته میون دارنی خَله گرفتار بلاره

دیوار البرز بیهِ استوارهِ بلاره / دِشمِن وِره هاکرده نِخاره بلاره

روزی داءِ خوارخوارِ بلاره / خِرابه دَکِته بِهاره بلاره

تِه کَهو آسمونِ ماهه بلاره / ته نماسَر بِچا واءِ بلاره

اسیر هاکِردِنه جمعِ شیعَیون / مَردِمِ گدوک تا هفت تَنِ میون

دَوِستِنه اون روزَنِه ی نون / اَسیر هاکِردِنه جمعِ جِوانون

دار داری بَهینه اَمه جِوانون / بوردِنه سویِ تِهرون و سمنون

چه ساکِت هستِنه اَمه گت گتون /  نَوینّه اِما ره خِرابه کوهِ میون؟

اگه گپ بَزِنیم بومبی بد نوم / اگه هِچّی نَویم هستِمی مغموم

سِوادکوه مِن ته زار و بلاءِ بلاره / تِه سر سبزیِ میونِ ، هرچی وِشناءِ بلاره...


آخرین ویرایش: شنبه 17 آبان 1393 05:29 ب.ظ